Dünya Çarpıyor Yüzüme

Dünya Çarpıyor Yüzüme

Toplu şiirler /1988 / CEM yay / İstanbul

Rüzgârlar yönetiyor bu saatte kenti.
Yeşil yontuları, oksitlenmiş kuleleri kentin, yeni bir pazartesiye hazırlanıyor.
Sıcak yağmur damlalarından yansıyan güneş ışıkları minik alev yığınları gibi
düşüyor sarışın bir kızın parmak uçlarına. Eski kitapçıları, resim galerilerini,
1800’lü sokakları ve küçük bir kedi yavrusunu geçip Baltık Ana’nın en mavi
en soğuk bir köşesi geliyorum, eski ve ünlü bir pastaneye…

Hayatını düşünmekten yorgun bir kadını dinliyorum, üzerindezarif bir şemsiye
olan yeşil bir kokteyli içiyorum. 100 sayfalık bir gazete var masanın üzerinde.
İlk sayfasında kocaman bir yazı: KUMSALDA BİNLERCE BALİNA CAN ÇEKİŞİYOR…
Kitlesel intihar deniyor adına.

Stockholm’ün en mavi sarışını, kırmızı gözlü kedileriyle geçiyor“Kralın Bahçesi”
parkından. Boynunda mor lekeler ve ısırılmış
omuz başları, Perşembe günkü aşk gecesinden kalma. Neden gece yapılmalı aşk?